‘Bloed aan de paal’ – video-interview met Santiago Roncagliolo (ondertiteld)

Eind vorig jaar verscheen in Nederland de indrukwekkende roman ‘Bloed aan de paal’ van Santiago Roncagliolo. Destijds interviewde ik de Peruaanse schrijver voor Radio MediaNaranja. Van dat video-interview is inmiddels een ondertitelde versie gepubliceerd, die ik jullie niet wil onthouden. Want die Roncagliolo – dat is een heel grote schrijver.

Volgens Roncagliolo gaan zijn romans over ‘de angsten van Latijns-Amerika’. Deze roman speelt in 1978, als in het dictatoriale buurland Argentinië het WK voetbal wordt gespeeld. Het boek met de oorspronkelijke titel La pena máxima (letterlijk: de doodstraf) heet in Nederland ‘Bloed aan de paal’. Op het eerste gezicht een wat versleten cliché voor een ruwe wedstrijd. Een ruw verhaal is het wel, er vallen nogal wat doden en ook wordt er gemarteld. Maar voor degenen die het weten heeft de titel een heel toepasselijke extra lading: Bloed aan de paal was ook de titel van de campagne die het cabaretduo Bram Vermeulen en Freek de Jonge in 1978 voerden tegen Nederlandse deelname aan het wereldtoernooi in de Argentijnse stadions.

Lees hier mijn uitgebreide recensie van ‘Bloed aan de paal’.

RECENSIE | Bloed aan de paal – een magistrale roman uit Peru

Het is 1978. Het dagelijks leven in Zuid-Amerika wordt overschaduwd door militaire dictaturen – de een wreder dan de andere.

In Peru heerst een betrekkelijk mild regime, zeker in vergelijking met de buurlanden.  De belangstelling daar gaat meer uit naar het WK-voetbal dat op dat moment in Argentinië wordt gespeeld, dan naar de komende verkiezingen die na tien jaar van ‘militair bestuur’ het land weer democratie moeten brengen.

In de roman ‘Bloed aan de paal’ beschrijft Santiago Roncagliolo een paar weken uit het leven van een jonge bureaucraat in de hoofdstad Lima die met grote plichtsbetrachting elk dossier dat op zijn bureau belandt nauwgezet afhandelt. Dit tot ergernis van zijn chef, wiens arbeidsethos luidt: als je niets doet, creëer je ook geen vijanden.

En inderdaad, juist door zijn naïeve oprechtheid wordt ambtenaar Chacaltana de wereld in gezogen van geheime diensten en subversievelingen, van intriges en verraad. Een wereld waarin goed en kwaad voortdurend van kleur verspringen en waarin de angst overheerst. Bij alle partijen, bij elk individu. Lees verder

‘Droogkomische, rake schets van Braziliaanse samenleving’

Cobver en rug van het boek‘Een scherpe schets van Brazilië’, stond er boven de recensie. En in de eerste alinea: ‘Zelden las ik zo’n rake schets van de hedendaagse Braziliaanse samenleving’.

De recensent van ‘De reus ontwaakt / Reizen in Brazilië’ is Alex Hijmans, correspondent voor TPO-Magazine in Brazilië. Hij woont al jaren in Salvador de Bahia en weet waar hij het over heeft. Ook hij heeft er bewust voor gekozen zich niet te concentreren op de thema’s van metropolen als Rio de Janeiro of São Paulo, waar de meeste correspondenten zitten, maar open oog te houden wat er echt in de Braziliaanse samenleving speelt. Dat maakt me alleen maar extra verguld met zijn recensie.

Ik zoek even de grenzen van het citaatrecht op: Lees verder

Reacties: “Eindelijk weer eens een goed boek over Brazilië”

Bewoners van het Amazonewoud.Negatieve of ronduit kritische reacties op ‘De Reus Ontwaakt’ heb ik (nog) niet ontvangen – echt waar. Anders had ik ze hier zeker gemeld, al was het maar om een schijn van objectiviteit uit te stralen.

Een mooie, onderbouwde recensie verscheen op La Chispa,  het belangrijkste platform voor Latijns-Amerika op het Nederlandstalig internet. Een paar citaten:

  • ”Een mooi portret van het land en haar bewoners, geschreven met diepgang en humor.”
  • ”Ronduit humoristisch is Jansens praktische filosofie van het busreizen.’’
  • “De Reus Ontwaakt is een welkome aanvulling op de meestal praktische informatie van een reisgids, geschreven met kennis en nieuwsgierigheid naar het land en passie voor het continent.” De hele recensie op La Chispa

 Een bloemlezing uit de overige reacties:

Echte reisverhalen met sappige en handige tips. Hoe te boeken, wat kost ‘t ,waarheen, waar niet, wat eten we? Ik zou zeggen doe zo voort! (LJ)

Heb je boek, De reus ontwaakt, gelezen. Wat een genot! Heerlijk leesbaar geschreven, ik moest mij dwingen om het af en toe weg te leggen, anders had ik t in een adem uitgelezen. #janisblij (JvG)

Ik vind überhaupt dat het boek de sfeer van Brazilië ademt, met het openbaar vervoer en de Rodoviária. (…) Kortom, ik vind het een prachtig boek, complimenten daarvoor. (M-L.L.) Lees verder

Hoe troost ik een Braziliaan?

Brazilië sombert

Ontroostbaar zijn ze, de Brazilianen. En overgevoelig. Dus als je ze wilt helpen, zoek dan naar de lichtpuntjes in hun leven. Bijvoorbeeld als Oranje vanavond de Argentijnen verslaat. Niet voor het eigen gewin, maar om de Brazilianen uit de put te trekken.

Wat je als buitenlander niet moet doen is meegaan in het geklaag, gemopper en gescheld op Brazilië, de Brazilianen en de achterlijke voerbalcultuur. Daar zijn ze op dit moment zelf heel sterk in, maar voornamelijk om jou als buitenstaander de kans te geven om uit te leggen dat het allemaal niet zo erg is. Dat Brazilië eigenlijk het fijnste land van de wereld is. Zeg tegen ze: jullie hebben toch het mooiste volkslied, de mooiste mensen (een beetje liegen mag in deze situatie), de mooiste stranden, best wel lekker eten (je moet niet al te opzichtig overdrijven) en veel mooie nieuwe voetbalstadions. Lees verder

Salvador, ruige stad van de kwartfinale tegen Costa Rica

De boulevard in Barra.

Ondergaande zonApplaus voor de zon
Salvador moet je niet zien, Salvador moet je léven. Nu Oranje er vanavond voor de tweede keer speelt, hebben de aanhang van de spelers en de fans wellicht wat tijd om iets meer te bekijken dan alleen het centrum met zijn zakkenrollers en andere toeristische attracties.

Een tropische stad, de oorsprong van Brazilië. Met de oceaan aan de oostkant en een immense baai in het westen komt de zon komt er uit het water op en gaat er in het water onder. Magisch. Rauw. Sensueel. Heftig. Religieus. Krankzinnig. Lief. Relaxt. En bovenal: de Afro-Braziliaanse keuken is de lekkerste van het hele land.  Ga na de overwinning op Costa Rica flaneren over de boulevards van Barra, eten in de wijk daarachter en drinken op de terrassen van Rio Vermelhou. En neem zondag de bus naar Praia do Forte of de boot naar Morro do São Paulo om temidden van de Brazilianen bij te komen aan de mooiste stranden. Zie de foto-impressie hieronder. Lees verder

BOEKEN / De christus van Elqui

De omslag van De christus van ElquiDe Christus van Elqui, door Hernán Rivera Letelier.
Uitg. Signatuur, 2012. 277 blz. Vertaald door M. Vanderzee.

Daar is ‘ie dan, die ‘vuistdikke roman’ waar de recensenten om schreeuwden na het succes van de Chileense schrijver Hernán Rivera Letelier. Dat was ‘De filmverstelster’, een flinterdun boekje met een prachtige sfeerbeschrijving van het leven in een dorp in de Chileense woestijn. ‘Een goed begin. Een begin waar je zo een vuistdikke roman achter verwacht,’  schreef Het Parool destijds.

En inderdaad, ‘De christus van Elqui’ telt bijna 300 pagina’s en speelt ook in de Atacamawoestijn. Het boek is gebaseerd op het leven van Domingo Zárate Vega, die in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw van dorp naar dorp zwierf, predikend dat hij de nieuwe messias was en dat het einde van de wereld naakte. Zijn mede-zwervers waren apostelen. Op een gegeven moment had hij zoveel volgelingen, dat het station overspoeld werd toen hij per trein in Santiago arriveerde. Lees verder