‘Bloed aan de paal’ – video-interview met Santiago Roncagliolo (ondertiteld)

Eind vorig jaar verscheen in Nederland de indrukwekkende roman ‘Bloed aan de paal’ van Santiago Roncagliolo. Destijds interviewde ik de Peruaanse schrijver voor Radio MediaNaranja. Van dat video-interview is inmiddels een ondertitelde versie gepubliceerd, die ik jullie niet wil onthouden. Want die Roncagliolo – dat is een heel grote schrijver.

Volgens Roncagliolo gaan zijn romans over ‘de angsten van Latijns-Amerika’. Deze roman speelt in 1978, als in het dictatoriale buurland Argentinië het WK voetbal wordt gespeeld. Het boek met de oorspronkelijke titel La pena máxima (letterlijk: de doodstraf) heet in Nederland ‘Bloed aan de paal’. Op het eerste gezicht een wat versleten cliché voor een ruwe wedstrijd. Een ruw verhaal is het wel, er vallen nogal wat doden en ook wordt er gemarteld. Maar voor degenen die het weten heeft de titel een heel toepasselijke extra lading: Bloed aan de paal was ook de titel van de campagne die het cabaretduo Bram Vermeulen en Freek de Jonge in 1978 voerden tegen Nederlandse deelname aan het wereldtoernooi in de Argentijnse stadions.

Lees hier mijn uitgebreide recensie van ‘Bloed aan de paal’.

RECENSIE | Bloed aan de paal – een magistrale roman uit Peru

Het is 1978. Het dagelijks leven in Zuid-Amerika wordt overschaduwd door militaire dictaturen – de een wreder dan de andere.

In Peru heerst een betrekkelijk mild regime, zeker in vergelijking met de buurlanden.  De belangstelling daar gaat meer uit naar het WK-voetbal dat op dat moment in Argentinië wordt gespeeld, dan naar de komende verkiezingen die na tien jaar van ‘militair bestuur’ het land weer democratie moeten brengen.

In de roman ‘Bloed aan de paal’ beschrijft Santiago Roncagliolo een paar weken uit het leven van een jonge bureaucraat in de hoofdstad Lima die met grote plichtsbetrachting elk dossier dat op zijn bureau belandt nauwgezet afhandelt. Dit tot ergernis van zijn chef, wiens arbeidsethos luidt: als je niets doet, creëer je ook geen vijanden.

En inderdaad, juist door zijn naïeve oprechtheid wordt ambtenaar Chacaltana de wereld in gezogen van geheime diensten en subversievelingen, van intriges en verraad. Een wereld waarin goed en kwaad voortdurend van kleur verspringen en waarin de angst overheerst. Bij alle partijen, bij elk individu. Lees verder

‘Droogkomische, rake schets van Braziliaanse samenleving’

Cobver en rug van het boek‘Een scherpe schets van Brazilië’, stond er boven de recensie. En in de eerste alinea: ‘Zelden las ik zo’n rake schets van de hedendaagse Braziliaanse samenleving’.

De recensent van ‘De reus ontwaakt / Reizen in Brazilië’ is Alex Hijmans, correspondent voor TPO-Magazine in Brazilië. Hij woont al jaren in Salvador de Bahia en weet waar hij het over heeft. Ook hij heeft er bewust voor gekozen zich niet te concentreren op de thema’s van metropolen als Rio de Janeiro of São Paulo, waar de meeste correspondenten zitten, maar open oog te houden wat er echt in de Braziliaanse samenleving speelt. Dat maakt me alleen maar extra verguld met zijn recensie.

Ik zoek even de grenzen van het citaatrecht op: Lees verder

Reacties: “Eindelijk weer eens een goed boek over Brazilië”

Bewoners van het Amazonewoud.Negatieve of ronduit kritische reacties op ‘De Reus Ontwaakt’ heb ik (nog) niet ontvangen – echt waar. Anders had ik ze hier zeker gemeld, al was het maar om een schijn van objectiviteit uit te stralen.

Een mooie, onderbouwde recensie verscheen op La Chispa,  het belangrijkste platform voor Latijns-Amerika op het Nederlandstalig internet. Een paar citaten:

  • ”Een mooi portret van het land en haar bewoners, geschreven met diepgang en humor.”
  • ”Ronduit humoristisch is Jansens praktische filosofie van het busreizen.’’
  • “De Reus Ontwaakt is een welkome aanvulling op de meestal praktische informatie van een reisgids, geschreven met kennis en nieuwsgierigheid naar het land en passie voor het continent.” De hele recensie op La Chispa

 Een bloemlezing uit de overige reacties:

Echte reisverhalen met sappige en handige tips. Hoe te boeken, wat kost ‘t ,waarheen, waar niet, wat eten we? Ik zou zeggen doe zo voort! (LJ)

Heb je boek, De reus ontwaakt, gelezen. Wat een genot! Heerlijk leesbaar geschreven, ik moest mij dwingen om het af en toe weg te leggen, anders had ik t in een adem uitgelezen. #janisblij (JvG)

Ik vind überhaupt dat het boek de sfeer van Brazilië ademt, met het openbaar vervoer en de Rodoviária. (…) Kortom, ik vind het een prachtig boek, complimenten daarvoor. (M-L.L.) Lees verder

RECENSIE / ‘Viva Cuba libre – rap is oorlog’ (2013) schokt de kijker

Still uit de film

El Aldeo

‘Viva Cuba libre – rap is oorlog’ (74 min.) is een prachtige maar ook schokkende film over het rappers-duo Los Aldeanos. (versión española)

Prachtig, omdat het een knap geregisseerde mix is van under cover opnamen, emotionele interviews en spannende muziekregistraties. Schokkend, omdat de kijker gaandeweg beseft dat dit rappende tweetal staat voor een explosieve jeugd op Cuba die genoeg heeft van de holle frasen van de revolutie. Lees verder

RECENSIE / ‘Mercedes Sosa: la voz de Latinoamérica’ (2013)

Film Mercedes Sosa

Still uit de film

De 93 minuten durende documentaire, die afgelopen zondag de Europese première beleefde op het IDFA in Amsterdam, zet de Argentijnse zangeres Mercedes Sosa (1935 – 2009) neer als de Mama Grande van Latijns Amerika. En terecht.
(versión española) 

Eén van haar vrienden noemt Mercedes Sosa ‘de Edith Piaf’ van Zuid-Amerika. Dat doet haar geen recht. Ze was geen lieveling van de culturele elite. Ze begon als volkszanger uit een arme Argentijnse provincie en volkszanger is ze altijd gebleven. Ook toen ze  naar Buenos Aires werd gehaald en daar optrad in de grote concertzalen. En ook toen ze na doodsbedreigingen ten tijde van de militaire dictatuur naar het buitenland moest vluchten en in Europa Lees verder