Yoani Sánchez: Havana regisseerde dood Chávez

Terwijl de internationale media mee lijken te rouwen om de dood van president Hugo Chávez , zijn er maar weinig journalisten die kritische basisvragen durven te stellen over de feiten.

Cameraploegen uit de hele wereld overspoelen het centrum van Caracas en registreren allemaal dezelfde beelden van huilende Venezolanen. Het land treurt hartstochtelijk om het verlies van de geliefde leider, is de uniforme boodschap. Is dat ook zo, vraag ik me dan af. Duiken al die camera’s op dezelfde huilende vrouwen of zijn er in Venezuela inderdaad Noord-Koreaanse toestanden ontstaan?

De analisten en  verdiepende  journalisten vervallen allemaal in algemeenheden. In  hun blogs komen ze tot een gelijkluidende conclusie: Chávez was een inspirerende populist, hij heeft de armen geweldig geholpen, maar het land verdeeld. En, voor zover we dat nog niet zelf hadden bedacht, worden we erop gewezen dat de toekomst onzeker is.

Er zijn maar weinig journalisten die naar de feiten vragen. Wanneer is de president eigenlijk precies overleden, waar was dat, wat gebeurde er precies en waarom mag daar niet over geschreven worden? Je zou kunnen argumenteren dat de dood een intieme gebeurtenis is die binnenskamers moet blijven. Maar dat lijkt me hier geen geldig argument. Chávez was een democratisch gekozen president en ik kan me geen fatsoenlijke democratie voorstellen waar de media geen transparantie eisen bij sterfbed en dood van een belangrijk politiek leider.

Cubaans draaiboek

De jonge Cubaanse dissidente Yoani Sánchez stelde gisteren die vragen wél (LINK):  “De Venezolanen hebben het recht duidelijkheid te eisen over hoe en wanneer precies hun leider is overleden”, schrijft  Sánchez. Zij wijst op de vele tegenstrijdige medische verklaringen van de afgelopen maanden in zowel Venezuela als in haar land Cuba, waar de president medisch behandeld werd. Haar conclusie: de Cubaanse leiders wisten al lang dat hun Venezolaanse strijdmakker niet meer te redden was. Zij hebben bepaald wanneer Chávez terug mocht naar zijn land om te sterven, volgens hun eigen draaiboek.

Knokploeg

Pro-Cubaanse media en ook de ‘chavistische’ aanhang in Venezuela nemen Yoani Sánchez niet serieus. Zij kreeg na jaren van soebatten eindelijk toestemming om naar het buitenland te reizen om daar haar stem te laten horen. In Brazilië werd haar het spreken onmogelijk gemaakt door een pro-Cubaanse demonstratie die veel weg had van een knokploeg.

Tijdens haar bezoek aan Mexico, vorige week, was er veel en gedetailleerde aandacht voor een demonstratie waarin de Cubaanse dissidente werd uitgescholden voor alles wat lelijk was. Journalisten schreven braaf op dat ze zich zou laten betalen door het Westers kapitalisme en natuurlijk ook door de CIA. (LINK)

Over wat Sánchez zelf te melden had, over hoe ze in Cuba zelf werd gedwarsboomd in haar werk als vrije journaliste – daar las je nauwelijks wat over.

De dissidente blogster Sánchez in Havana

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

    *

    De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>